کنارت هستم

به وقت تنهایی
به هنگام غم
آغوشم برای توست…

زندگی

زندگی در عین حالی که ساده است، پیچیده هم هست. اتفاقات غیر منتظره، کارهای پیش بینی نشده، تصمیمات و همه چیز دست به دست هم میده تا یه روزت رو خراب کنه، امید رو ازت بگیره، بگی بریدم.
ولی تنها چیزی که میتونه توی اون لحظه ها آدمو آرامش بده، عشق هست. یک عشق ناب و سرشار، بی منت…
تو این مدت من خیلی سرم شلوغ بوده، بعد از این هم همینجوری شاید پیش بره.
اگر دقت کرده باشین اکثر مردها از سن 20 تا 30 هنوز جا افتاده نیستن. هم از لحاظ تیپ و قیافه ظاهری هم مسایل دیگه. علت هم این که تا زندگی به یک پایداری برسه، شرایط درست بشه و به وفق مراد بشه یکم طول میکشه.
فقط یک چیز هست که میتونه تو این سالها و سالهای بعدش آرامش آدم رو تامین کنه. آدم رو به سال های آینده و به فردا امیدوار کنه. اونم وجود عشق…
من هیچ وقت مثل خانم همدم خوب نمینویسم ولی این همه حرف زدم که یک چیز رو بگم:

عشقم، عاشقانه دوستت دارم

تو را میخواهم

زندگی ام فدای تو
تمام لحظه هایم برای تو

خدا، تو، من …

هیاهوی سایه ها، ابهام لحظه ها… تمنّای بودن…

خدا…تو…من…

گاهی همه ی شهر بی قرارت می کنند…همه ی داشته ها…

معادلات بهم می ریزد…فکرها… گاهی ثانیه ها سال میشوند…

……………

خدای خوبم…سپاس….. برای بودنت…برای بودنش…

….

پ.ن: خاطره ی ثانیه های بی قرار…

تمام وجودم برای تو

تمام وجودم، پناهی برای دلتنگی هایت…
آغوشم، کمترین هدیه برای تو…