یه روزهایی هست که شدیداً قاطی میشم، اون روزها خیلی به نفع همدمه که همراه خل بازیم باشه، یعنی همه ی نه و انکارهای همیشگی اون روزها آره است، همدم همیشه بی پروا تر و دیوونه تر از منه، اما وقتی من در مسیر دیوونگی بیام یه جورایی دوئل میشه، کی به کی، اصن یه وضعی!
دوست دارم همیشه همراه باشیم، توی یه جاده، خنده، گریه، جیغ، آرامش… حس خوبیه همه چی دو برابر بشه، انرژی مضاعف، احساس اینکه توی یه لحظه، توی یه خنده، توی یه فریاد، همونی که دوستش داری همون حسی رو داره که تو داری، پرانرژی ترین حس دنیاست! دوست دارم هرچی می خواد باشم، دوست دارم واسش بخندم، دوست دارم عاشقش بشم…
خیلی دیوونه ای همدم اگه روزهای دیوونگی هام هرچی دوست داری نگی! فهمیدی؟؟؟
