تبریکی برای بهترین زن زمین

می خواهم کوه را بغل کنم

و از روی شانه اش، تو را ببینم

که پیش می آیی، به سمت من

روزت مبارک بهترینم

پ.ن1: معمولا روز زن رو روزش تبریک میگن نه شب قبلش

پ.ن2: عجله کار بدیه. شاید بهتر از این میشد. معذرت

فراسوهای عشق

در فراسویِ مرزهای تنت تو را دوست می‌دارم.

 

آینه‌ها و شب‌پره‌های مشتاق را به من بده
روشنی و شراب را
آسمانِ بلند و کمانِ گشاده‌ی پُل

پرنده‌ها و قوس و قزح را به من بده
و راهِ آخرین را
در پرده‌یی که می‌زنی مکرر کن.

 

□

 

در فراسوی مرزهای تنم
تو را دوست می‌دارم.

 

در آن دوردستِ بعید
که رسالتِ اندام‌ها پایان می‌پذیرد
و شعله و شورِ تپش‌ها و خواهش‌ها
به‌تمامی
فرومی‌نشیند
و هر معنا قالبِ لفظ را وامی‌گذارد
چنان چون روحی
که جسد را در پایانِ سفر،
تا به هجومِ کرکس‌هایِ پایان‌اش وانهد…

 

□

 

در فراسوهای عشق
تو را دوست می‌دارم،
در فراسوهای پرده و رنگ.

 

در فراسوهای پیکرهایِمان
با من وعده‌ی دیداری بده.

 

میعاد/شاملو

نیمکره های عاشقی!؟

یه جاهایی هست توی زندگی، که نمی دونی کدوم مسیر رو بری، این روزها من دقیقاً همون جای زندگیم سرگردون موندم. نمی دونم با نیمکره ی چپ مغزم باشم یا راست، فعلاً بر خلاف همیشه نمی تونم از دوتاش استفاده کنم، دلم می خواد خوشحالی کنم به همدم نزدیک می شم و کلی تجربه های ناب منتظرمونه، اما منطقم می ترسونه از هزار تا باید و نباید و اما و اگر، از خیلی حرفها و حدیث ها…از حدیث تردید و بی قراری، از سنت زمخت بی اساس سرزمینم، از همه ی قید و بندها، از همه ی چیزهایی که مال من نیست، با عشق بیگانه است، با من، با همدم، با همه ی دنیای دو نفره ی ما…

بوی عیدی، بوی تو…

یه روز فاصله است تا سالی که با هم بودن من و تو شاید همیشگی بشه…

دلم برات تنگ شده همدمی…

چند روز دیگه بر می گردم ایران و یه عالمه روزهای نا شناخته رو پیش رو داریم…

دوستت دارم…

این عید بوی تو رو داره…

بی تاب با تو بودنم…

عیدت مبارک همدم دردونه ی من.

 

روز سوم

‎اکنون من و او دو پاره ی یک واقعیتیم ‏ ‎در روشنایی زیبا
در تاریکی زیباست
در روشنایی دوست ترش می‌دارم
و در تاریکی دوست ترش می‌دارم

 

شاملو